Σπάνια επιθετική μορφή νεοπλασίας που αναπτύσσεται σε ιστούς (μυϊκούς ιστούς, λίπος, νεύρα, αγγεία, αρθρώσεις). Αν και περισσότεροι τύποι δεν ξεκινούν απευθείας από το ενδοθήλιο των αγγείων τα αγγειοσαρκώματα αποτελούν συγεκριμένο τύπο σαρκώματος που προέρχεται από τα κύτταρα των αιμοφόρων ή λεμφοφόρων αγγείων. Αποτελούν το 1% του συνόλου των νεοπλασιών. Όλα τα σαρκώματα εμφανίζονται συχνότερα σε ενήλικες (σε 40-60ετών) με χωρίς αρχικά συμπτώματα με την εμφάνιση ανώδυνης ψηλαφητής μάζας στο δέρμα.
Εντόπιση 60% πόδια – 15-20% οπισθοπεριτοναϊκό χώρο-κορμός-κεφάλι-τράχηλος. Υπάρχουν πάνω από 100 υποτύποι (λιποσάρκωμα, λειομυοσάρκωμα, αγγειοσάρκωμα, συνοβιακό σάρκωμα). 5 έτη επιβίωσης δίνονται για την εντοπισμένη νόσο και σε ποσοστό 70%-80% εξαρτάται από την κακοήθεια της βλάβης- μέγεθος αυτής.
Γενικά οι όγκοι των μαλακών μορίων είναι συνήθως καλοήθεις. Τα σαρκώματα αναπτύσσονται στον υποδόριο ιστό, εντός των μυών, ανάμεσα σε μυϊκές ομάδες.
ΑΓΓΕΙΟΣΑΡΚΩΜΑ: Αποτελεί μορφή σαρκώματος που συνδέεται με το ενδοθήλιο των αγγείων. Μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε στο σώμα, δέρμα, μαστούς, μυϊκά μόρια.
Οι κακοήθεις όγκοι είναι πιο συχνοί στον παιδικό πληθυσμό. Οι όγκοι των μαλακών μορίων αποτελούν ποικιλόμορφη ομάδα που προκύπτει από τους επιθηλιακούς μυς του σκελετού (κυρίως μεσεγχυματική). Η αιτιολογία των όγκων των μαλακών μορίων είναι πολυπαραγοντική (επίδραση γενετικών- περιβαλλοντικών παραγόντων (ιογενείς λοιμώξεις , ανοσοανεπάρκειες).
Αρκετοί όγκοι των μαλακών μορίων εμφανίζονται με αυξημένη συχνότητα σε οικογένειές με ιστορικό συνδρόμου Gardner (δεσμοειδείς όγκοι).
Νευροϊνωμάττωση (όγκοι ελύτρων των περιφερικών νεύρων).
Σύνδρομο Li-Fraumeni (σάρκωμα). Τα σαρκώματα είναι επιθηλιακοί όγκοι που δίνουν μεταστάσεις στους πνεύμονες.
Διάγνωση:
Απεικονιστικοί μεθοδοι (ULS, CT.S, MRI), τελική διάγνωση με ισοπαθολογία (βιοψία)
Υστερόγραφο: ασθένειες οι οποίες χαρακτηρίζονται από βλάβες των κυττάρων του ενδοθηλίου αιμοφόρων αγγείων και του λεμφικού συστήματος δεν πρέπει να ονομάζονται σαρκώματα (κακοηθείς όγκοι προερχόμενοι εκ μεσυγχυματός αλλά ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΓΓΕΙΑΚΗ ΥΠΕΡΠΛΑΣΙΑ).